ऊसको श्रद्धाञ्जली सभा ,
शोक पुस्तिकामा हस्ताक्षरेहरूको लर्को ,
एउटा कुनामा मालाले छोपीइसकेको ऊसको फोटो ,
प्रमुख अतिथिको संबोधन ... ,
``यो मृत्यु सामान्य प्रक्रिया हो ,
जो जन्म्यो , ऊ मर्यो ,
मेरै जीवनकालमा बीस-पच्चीस मरेको देखिसकें ,
एउटा मर्छ , अर्को जन्मन्छ ,
ऊ सही समयमा , सही ठाउँमा प्रस्थान गर्यो ,
उसले जित्यो , तपाईंहरुले चाहिँ कहिले जित्ने ?
बस ! समयको खेल मात्र हो ,
पाको मर्छ , काचो जन्मन्छ ... ।´´
श्रद्धाञ्जली पाउन आएको उसको आत्मा ,
सभाका सभापतिको छेउमा ,
अदृश्य बसिरहेको छ ,
सोचिरहेको छ ,
म एक भाग्यमानी ,
श्रद्धाञ्जली सभा पाएं ,
धेरैले त दागबत्ती पनि पाउदैनन् ,
तर ...
प्रमुख अतिथिको ,
(अ)लोकप्रिय टिप्पणीले ,
उसको आत्माको समेत ,
आत्मसम्मानमा चोट पुगेछ क्यारे !
मृतात्मा नै भएपनि ,
डम्फरकाँडाले हृदय नै च्वास्स पारेपछि
सोच्यो ...
यो मेरो सम्मान कि अपमान ?!?!
२०८०-०६-११, धरान
No comments:
Post a Comment