कुनै बेला सुनेथेँ ...
सपनाको प्रकार हुन्छ ,
तर आकार हुन्न ।
सपनाको माया हुन्छ ,
तर छाँया हुन्न ।
सपनाको दोष हुन्छ ,
तर अवरोध हुन्न ।
सपनाको कल्पना हुन्छ ,
तर सार्थकता हुन्न ।
सपनाको फैलावट हुन्छ ,
तर क्षेत्रफल हुन्न ।
अलिपछि ...
बाल-मस्तिष्कमा भरिएका ,
यी कुरा त छरिएका ,
सपना नै पो रहेछन् ।
आज सोचाइलाई सोधेपछि ...
आकार हुन्न सपनाको भने ,
किन तिमीले सपना ``ठुलो´´ देख्न सिकायौ ?
छाँया हुन्न सपनाको भने ,
किन तिमीले सपनालाई सँगसँगै हिड्न सिकायौ ?
अवरोध हुन्न सपनाको भने ,
किन उसले मेरो बाटो हरेक पाइलामा छेक्छ ?सार्थकता हुन्न सपनाको भने ,
किन उसको `जीवन´ मेरा सपनाहरू जस्तै छ ?
क्षेत्रफल हुन्न सपनाको भने ,
किन परिचय शहर-कुनाको दस धुरमा समेटिन्छ ?
कसैले च्वास्स दुख्नेगरी चिमोटेपछि ...
तिमी त बाचाल , निर्वन्ध , स्वचालित , स्वछन्द , स्वरुप्य , स्वाभाविक स्वतस्फूर्ती ओतप्रोत सम्पन्न ,
अलंकार होइनौ र ?
फेरि किन बेरिएका त अमुर्त सपनाको ,
मुर्तरुप क्षेत्रफलमा ?
कर्दलाई चकमक बनाएर ,
सुलिस घोटी स्पातको सपना देखाउने ,
तिमी नै भएपछि ,
त्यो सुलिस घोटीरहनेको सपनाको क्षेत्रफल त ,
साँझसम्म न रह्यो !
एक दिनमा तय गर्ने दुरी न हो ,
सपनाको क्षेत्रफल ,
जो घोडा , चौंरी र खच्चरको जीवन बाँचिरहेछन ।
त्यसैले ...
सपनाकै क्षेत्रफलले त होनि ,
उर्वर उमेरसंगै , उर्वरता बेचेर ,
उर्वर जमिनको , उर्वरता मासेर ,
अनजान जमिनमा , अहोरात्र खटेर ,
अनजान मानिससँग , अहोरात्र डटेर ,
गै खुला आकाशमा , कल्पनामा लुट्पुटिदै ,
आइ बन्द बाकसमा , बरफमा लत्पतिदै,
आत्माले शरीरलाई (अ)आत्मसात गरुन्जेलसम्म ,
सपनाको क्षेत्रफल बढाउन मन लागिरहने ,
लागिरहने ... ।
तर अफसोच ...
आफ्नै हातले जरामा चलाएको गैंती बिर्सेर ,
रुखमा ऋतुराजको हरित लता खोजेपछि
मुहान बिर्सेको नदिले समेत ,
गडगडाहट बाढी ल्याउँछ ।
अनि अन्त्य हुन्छ, क्षेत्रफल सपनाको ।
र ...
फर्कन्छ उही सत्य ,
जसले सिकाउछ ,
सपनाको प्रकार हुन्छ ,
तर आकार हुन्न ।
सपनाको माया हुन्छ ,
तर छाँया हुन्न ।
सपनाको दोष हुन्छ ,
तर अवरोध हुन्न ।
सपनाको कल्पना हुन्छ ,
तर सार्थकता हुन्न ।
सपनाको फैलावट हुन्छ ,
तर क्षेत्रफल हुन्न ।
२०८०-०६-१३, धरान
No comments:
Post a Comment