(१८) नङ फुलेन

हर साल दस मध्ये एक फुल्ने नङ ,
यसपालि फुलेन ।

औंलाका नाम अनुसार नै ,
फुलेर ल्याउने सुवास ,
खै किन हो ,
आजकाल ल्याउन्न ।
नङ-फूलको सुवासले ,
आजकल आत्मसात पटक्कै गर्दैन ,
त्यसैले त यसपालि नङ फुलेन ।

सायद नफुलेरै होला कुनै नङ ,
यो सालको शरदले मन फुरुङ्ग नबनाएरै गयो ।
गृष्ममा फुल्न बिर्सिएको नङले ,
खल्लो बनायो शरदलाई ।
अमिलो मनले जेनतेन चलेको शरदले ,
चिसो बनायो शिशिरलाई ।
आफैंमा चिसोले चिसिएको शिशिरले ,
पार्यो गृिष्मलाई अझै अप्ठ्यारो ।
रंङ्गीबिर्ंगी फूल फुलाउने वसन्तले समेत ,
सयलमा पारेछ क्यारे नङ मेरो ,
त्यसैले त यसपालि नङ फुलेन ।

उतिबेला पल्लाघरे कान्छाको नङ फुल्दा ,
बसी एकान्तमा, घोटी-घोटी हँसियाले ,
फुलाएको नङ,
आफैंमा छ आज लज्जित ।
दुई-चार पटक रेटिएर अधकल्चो बनोटमा ,
धुस्रेको झुस र ढुङ्गाको उन्युको सहारामा ,
तङ्गृएको ऊ सग्लै छ ,
आज त्यो नङलाई हंसियाले घोटिनु छैन ,
फुल्ने हैसियत छ आफैंमा ,
मलजल पनि अलिअलि गरेकै छ ,
ठुठुठुठुठुठुठुठुलो आकारमा ,
पौंठेजोरी खेलेर नसके नि फुल्न ,
आत्मसम्मानलाई आत्मसात गर्दै ,
आत्मपुलकित फूल त फुल्नैपर्ने ,
तर ...
माया सबैभन्दा गर्ने बस्तु र मनले ,
जादैनन छोडेर साथ कहिल्यै ,
भनेपनि ,
सायद नङ-फूलले माया गर्दैन क्यारे ,
त्यसैले त यसपालि नङ फुलेन ।

-२०८० असोज २५ , धरान