(२४) मध्याह्नको जून

हराउने बखत जूनले भनेथी ,
िउँदो रहेँ भने फेरि भेट हुनेछ ,
प्रत्युत्तरमा ...
म बहकिएको थिए ,
फेरि भेट भएमा न ,
जीउँदो हुनुको आत्मबोध हुनेछ !

आज मध्याह्नमा जून भेटिएकी छ ,
तर डाँडामाथि
डाको छोडिररहेको अवस्थामा ...

सायद त्यसैले होला ...
भाग्य लेख्ने नै अभागी भएपछि ,
अर्काको भाग्य कसरी लेख्छ ?
लेख्ने मसी नै काल्पनिक बनेपछि ,
मौनताको आवाज सिवाय अरु के बन्छ ?

प्रतिस्पर्धा नै आक्रमणको सिकार भएपछ
मैदानमा चाहिँ को उत्रन्छ ?
खेल्ने खेलमै झेल्नुपरेको अमिलो झेलपछि ,

पराजय व्यहोर्नु सिवाय अरु के हुन्छ ?
नदिको उचाईलाई नै गहिराई भनिएपछि ,
हेराईको गहिराई कसले नाप्छ ?
पहाडलाई बाटोमै पटमुर्ख लाटो बनाएपछि ,
कुरुप-सुन्दरता स्विकार्नु सिवाय अरु के हुन्छ ?

मयुरको नाचलाई नि हल्लाई भनेपछि ,
कोइली-सुरमा संगीत कसले भर्छ ?
बैशाखमा सिङ्गो वनमा आगो झोसेपछि ,
जेठमा खरानी सिवाय अरु के हुन्छ ?

प्रेमको पहिलो साक्षी बतास भएपछि ,
अरु-साक्षी राखी किन छताछुल्लिनु ?
उही साक्षीले बिषालु तेजाव छ्यापेपछि ,
प्रेमको अवमूल्यन सिवाय अरु के हुन्छ ?

मनको तलाउमा चुप्लुङ्ग चुचेढुङ्गा बर्साएपछि ,
मस्तिष्क-किनारमा भावनाका वेग चल्छन् ।
कृष्ण मेघले दिमागमा चट्याङ पारेपछि ,
भावनात्मक वेगबाट अक्षर रूपी बाढी बन्छन् ।

आँसु पसलमा छनौटको सुबिधा नभएपछि ,
बिना दलाली खरिदिन्छन दुई थोपा ।
चन्द्रमाको प्रकाशको सप्कोले शिर छोपेपछि ,
कल्पनाको डुबुल्कीको स्वाद नचाख्नेलाई के थाहा !

- २०८० मंसिर २०, धरान ।