(३२) जून ! आऊ , तिमी र म हिरासत बसौं

तिम्रो र मेरो
गोलमाल भो हिसाबकिताब
बाहिर कतै चौरमा
बगैंचामा
खाजाघरमा ,
कहिँ कतै
जताततै जहाँसुकै
जासुसीको बिगबिगी छ,
क्यामराको ताँती छ,
बुमको लस्कर छ ,
लुक्न गार्‍हो छ ।
त्यसैले ...
आऊ , तिमी र म हिरासत बसौं ।

बाँसबारी गए पछिपछि
बालुवाटार छिरे अघिअघि
लाग्न छोडने छैनन्
तिम्रो-मेरो पछिपछि ।
हिरासतमा बसेर
क्यामरा र बुमलाई छलेर
साटौं कुरा मिठा हाम्रा ,
गरौं फरफारक हिसाब हाम्रा ।
हिरासतको अलगअलग कोठा
तर ध्वनि सुचालक सिसाले सुसज्जित ।
आहा आवाज देखि दृश्यसम्म
सबै पाइने ,
तर असहयोगी क्यामराले मेसो नपाउने ,
हिसाब मिलानमा
न कसैको डर
न कसैको प्रतिप्रश्न ।
त्यसैले ...
आऊ , तिमी र म हिरासत बसौं ।

थप्दै म्याद , हरेक हप्ता
गुजारौं हदम्याद हदैसम्म ,
जब चल्छ बजारमा
हल्ला अर्को हप्ता
अर्कै काण्डको ,
हामी पर्दैनौं कसैको नजरमा
मुक्त बनौं हिरासत
लिएर सफाइ
अनि बन्छ कर्तुत हाम्रो
एक असल कर्तव्य राम्रो ,
हुनेछन हिजोका बुम र क्यामरा
पुनः अघिअघि , पछिपछि
उस्तै अघिपछि अघिपछि ।
तर फेरिनेछ प्रश्न उनीहरूको
लाग्नेछ माला सय किलो सयपत्रीको
हुनेछ भ्रष्टाचार सदाचार
कालो कमाइ निख्खुर श्वेत ।
त्यसैले ...
आऊ , तिमी र म हिरासत बसौं ।

-२०८१ असार २३, धरान ।