(३४) जूनले (न)बुझेको म

हजुर थाकेर आइस्या होला ,
आराम गरिस्यो ,
म बजार गएर आउँछु ।

लु छिटोछिटो लुगा फेर ,
सब्जी छैन ,
चामल पनि सिद्देको छ ।
``तिमीलाई के थाहा जून ,
तिम्रा `हतार´ , `छैन´ , `छिटो´
शब्दले हरेक दिन मानसिक रुपमा ,
मेरो महाप्रस्थान यात्राको मिति ,
छिटोछरितो बन्दैछ ।´´
मेरो मनोवाद ।

आज किन ढिलो आइस्यो
ओभर टाइम थियो कि ?
छिटोछिटो फ्रेस भैस्यो ,
म चिया बनाइहाल्छु ।

चार बजे छुट्टी हुने स्कूल ,
यतिबेलासम्म कहाँ हरायौ ?
दिउँसै दुध सक्कियो ,
आज चिया छैन ।
``तिमीलाई के थाहा जून ,
आज चारबजेपछि
बैठक थियो ,
बैठकमा चिया होइन ,
एकजना विद्यार्थी अनुत्तीर्णको दोष ,
खाएर म,
तिक्त मानसिकताले तृप्त छु भन्ने कुरा !´´
मेरो मनोवाद ।

उहाँलाई विदेश भ्रमण परिरहन्छ,
लगभग पन्ध्र-बिस देश त घुमि सकिस्यो ,
मलाई पनि आठ-दस
देश त घुमाइसकिस्यो ।
ज्ञान त कति हो कति ,
गिफ्ट्ले त एउटा कोठा नै भरिसकिस्यो ।

हाम्रा त मास्टर न परे ,
के को विदेश !
एक पटक पोखरा त घुमेका छैनन् ,
मलाई घुमाउने त ,
सपना मात्रै हो ।
``तिमीलाई के थाहा जून ,
मेरो पेशाले भ्रमण, गिफ्ट होइन ,
पारिवारिक जिम्मेवारी र
दैनिक गुजारालाई प्राथमिकता दिन्छ ।´´
मेरो मनोवाद ।

तिमी जे सोच ,
``नदिमा जतिसुकै फोहोर थुपार ,
त्यसलाई किनारा लगाउँदै ,
ऊ बगिरहन्छ ,
पाइला पिच्छे कञ्चन बन्दै ।´´
मेरो मनोवाद ।

-२०८१ श्रावण १४, धरान ।